İki adam Akmerkez’de karılarını kaybetmiş hararetle arıyorlarmış. Ortada koşuşturup dururken birbirlerine çarpmışlar. Ne oluyor birader demeye kalmamış birisi; “Kardeş kusura bakma karımı kaybettim de onu arıyorum” demiş. Diğeri; “Sende kusura bakma ama bende karımı arıyorum” demiş. Adamlardan birinin aklına bir fikir gelmiş ve demiş ki;
Temel’in hiç evlenmemiş kızı bir gün ölüyor ve temel mezar taşına şunların yazılmasını istiyor : ”bakire doğdu bir döne, bakire yaşadı çok sene,
Süper markette alışveriş yapmakta olan genç adam,kendisini takip etmekte olan bir hanımı farkeder.Kadını görmezlikten gelsede,kadın dik dik bakmaya devam eder. Nihayet kasa önünde kuyruğa gelirler.Kadın adamın birkaç sıra önüne düşmüştür.Kadın derki:”Özür dilerim.Böyle dikkatli bakmam sizi rahatsız etmiş olmalı. Üzgünüm ama geçenlerde ölen oğluma o kadar benziyorsunuz ki adam şöyle cevap verir bunu duyduğuma çok üzüldüm.
Kulakları duymayan bir adam hastanede yatan bir arkadaşını ziyarete gitmek istemiş. Düşünmüş ben ne sorarım, o ne cevap verir, diye. Klasik cevaplara göre konuşmayı tasarlamış, cümlelerini zihninde hazırlamış.”Nasılsınız” derim, o da “İyiyim” der. Bende, “Oooh ne güzel” der, devam ederim. Hastaneye gidip arkadaşının başucuna varmış.
